Język Japoński w ProEuropie

japonia

japonia

Posłuchaj hymnu:

 

Na kursy JAPOŃSKIEGO zapraszamy młodzież oraz dorosłych - sprawdź ofertę 
PROEUROPA CLASSIC.
Ofertę dla firm i instytucji znajdziecie Państwo w zakładce PROEUROPA BUSINESS

Język JAPOŃSKI od wielu lat (a szczególnie po przystąpieniu Polski do UE) zyskuje na popularności jako język, którego nasi słuchacze uczą się
jako kolejnego języka obcego po języku angielskim, niemieckim lub francuskim.

W odróżnieniu od innych firm oferujemy (oprócz wieloletniego doświadczenia w prowadzeniu zajęć z tego języka)
wsparcie w zakresie języka angielskiego (również niemieckiego)
w postaci
programu dostępnego na naszej PLATFORMIE E-LEARNINGOWEJ
i możliwości nieodpłatnego (w ramach opłat  standardowych)
uczestnictwa w wybranych zajęciach kursowych z języka angielskiego i niemieckiego!!!

Nasze długoletnie doświadczenia wskazują, iż możliwość doskonalenia znajomości języków, opanowanych poprzednio i stanowiących bazę do opanowania
kolejnego języka – szczególnie na kursach prowadzonych przez native speakerów posługujących się na zajęciach jednym z bazowych języków,
zdecydowanie zwiększa efektywność opanowania kolejnego języka obcego!!!

W wypadku chęci uczestnictwa w naszych kursach angielskiego i niemieckiego (na poziomach B1-C2)
słuchacze naszych kursów języka japońskiego mogą skorzystać

z rabatu w wysokości 20% opłat kursowych!!!

 

 

Język japoński (jap. 日本語 nihon-go)[2][3] – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Pochodzenie języka japońskiego jest nieznane i jest przedmiotem sporów wśród językoznawców. Przyjmuje się, że pochodzi on m.in. od języków uralo-ałtajskichpolinezyjskich, szuka się podobieństw do tureckiego i mongolskiego. Najpowszechniejsza jest teoria o powiązaniach z grupą uralo-ałtajską. Zauważane są także pewne podobieństwa do języka koreańskiego.

Żadna teoria nie zdobyła rozstrzygającego uznania i japoński pozostaje najczęściej używanym językiem, o którego pochodzeniu nie wiadomo praktycznie nic pewnego.

Adaptacja chińskich znaków od VI wieku była najważniejszym wydarzeniem w rozwoju języka. Do XII wieku sylabiczne systemy zapisu fonetycznego: hiragana i katakana, zostały ukształtowane z kanji, pozwalając Japończykom na pisanie w swoim ojczystym języku. Z biegiem stuleci napływały do japońskiego tysiące słów z języków obcych: portugalskiego, holenderskiego, angielskiego, chińskiego. Wpływ tych dwóch ostatnich języków jest zdecydowanie największy.

Słownictwo japońskie jest zapisane w transkrypcji Hepburna. Większość spółgłosek i samogłoski (jest ich 5): aiueo są wymawiane, jak w języku polskim. 

Bardzo duży wpływ miał język chiński – ilość słownictwa pochodząca z chińskiego jest porównywalna z ilością słownictwa rdzennie japońskiego, o ile nie większa. Pewna liczba słów pochodzi również z języka Ajnów (np. nazwy geograficzne na Hokkaido).

Pewna grupa zapożyczeń pochodzi z: portugalskiego (np. pan od pão, chleb), niderlandzkiego (bīru od bier, piwo), niemieckiego (arubaito od Arbeit, praca w niepełnym wymiarze godzin; praca dorywcza), francuskiego (apuregēru od après-guerre, powojenny). Słowa pochodzenia zagranicznego – z wyłączeniem języka chińskiego – zapożyczone z języków zachodnich nazywają się gairaigo, a ponieważ są przeważnie zapisywane pismem sylabicznym katakana, nazywane są również katakana-go (ang. katakana words).

Współcześnie głównym źródłem nowych słów jest język angielski. Szczególną grupę zapożyczeń stanowią wasei-eigo – japońskie słowa utworzone z angielskich morfemów, czasem w niewielkim związku z ich pierwotnym znaczeniem – przykładem może być słowo wōkuman – walkman czy nō-surību „podkoszulek” (od ang. no + sleeve „bez rękawów”).

 

więcej i natychmiast na https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C4%99zyk_japo%C5%84ski